Van 2006 naar 2007

zondag, december 31, 2006  

Vorig jaar beleefde ik de jaarwisseling achter een bar in een kroegje waarin ik probeerde mijn ziel en zaligheid te leggen. Wat was dat genieten. En dan ergens in de ochtend plofte ik geradbraakt op een matras op de vloer van een studentenkamertje in Zwolle. In de kater die ik vervolgens wegsliep had ik natuurlijk geen benul van wat mij allemaal te wachten stond.

In januari ’06 kon ik, met de werkzaamheden in de kroeg ernaast, enkele dagen per week van het echte werk proeven op de redactie van een reismagazine. In Den Haag. Het internetredactiewerk bleek meer content management te zijn op een systeem uit 1995 en ik zat mijn uren daar weg te klikken op een trage computer.

Dat werd het dus niet en ik ging weer fulltime voor de kroeg. Lange tijd mijn alles, in die tijd, naast mijn vriendinnetje. Die vriendin, die ik een half jaar eerder had ontmoet, studeerde inmiddels stoer in Amsterdam en had, na een kort verblijf op een zolder in Haarlem, een kamer gevonden in Slotervaart. Bij een gezellige man in huis, die achteraf manisch depressieve trekjes ging vertonen en zich tegenover mannelijk bezoek agressief ging gedragen.

Ik nam de grote stap om een aanbod aan te nemen van een Italiaanse dame in Amsterdam die mij al eerder had geattendeerd op haar appartement. Ze ging zelf samenwonen en deed haar appartementje in de verhuur. Voor twee personen. In februari 2006 verhuisden we allebei richting Amsterdam en in maart sloot ik mijn studentenkamer voor het laatst achter mij dicht en in april was ik achter de bar in de kroeg vervangen door een ander.

Het was een enorm grote stap in mijn ogen. Want ik verliet Zwolle, waar ik tien jaar had rondgehangen, leuke dingen heb gedaan en veel mensen had leren kennen en schreef mij in bij de Gemeente Amsterdam. Het voelde in het begin zelfs een beetje op verraad.

Dat een appartementje met een slaapkamer en woonkamer met keuken niet geschikt is voor twee personen die er graag een hectische levenstijl op nahouden en ondertussen claimen de rust en orde zèlf te zijn, was al snel duidelijk. Dat er complete gezinnen in kunnen wonen, wordt in de buurt goed bewezen, maar dat zou ons ding niet zijn.

En daar zat ik in het voorjaar van 2006 werkloos te zijn. Heerlijk. Ik had geen zorgen en het leven leek één grote vakantie. Maar de weken trokken voorbij zonder dat er iets bijzonders was gebeurd en de financiën raakten op.

In mei solliciteerde ik op een vacature van internetredacteur. Plots stond ik vanaf juli iedere dag rond 7.00 uur ’s ochtends op om naar mijn werk te gaan en rond 18.00 uur thuis te zijn. Geloof me, zo’n wijziging in mijn levenshouding hakte er wel in!

Het was ook rond die tijd dat de verhuurder van het appartement waar we woonden andere plannen had voor haar huisje en ze verzocht ons vriendelijk eind september te verhuizen. Vind maar eens een leuk huurhuisje in Amsterdam, voor twee personen en onder duizend euro per maand. Tenzij je je officieel inschrijft bij woningverenigingen en veel geduld hebt, lukt zoiets. Ons lukte het maar niet.

Gelukkig deed mijn baas op mijn werk niet moeilijk om een werkgeversverklaring te ondertekenen waaruit bleek dat hij me nog wel een tijdje in dienst wil hebben, niet alleen als internetredacteur, maar ook als marketing medewerker. En daarmee kon ik naar de bank, gaf de bank mij een hypotheek en kon ik een huis kopen. Een huis kopen!

Had mij een jaar eerder, achter de bar van een kroegje in Zwolle, verteld dat ik een jaar later een huis ging kopen in Amsterdam en ik had je uitgelachen. Of naar de uitgang gewezen. Idioot! Drink niet zoveel!

Met bijna 30 levensjaren achter de kiezen liep ik in september met een makelaar door een groot vier-kamer-appartement in Amsterdam West. Lege ruimtes voor een mooie prijs, met een balkon van negen meter breed en uitzicht op water. Heel veel water. Ja, doe maar. Ik koop het.

Voor de tweede keer dat jaar verhuisden mijn vriendin en ik weer, maar nu naar ons eigen stekje. De eerste maand leefden we enkel in de slaapkamer van het huis. Daar lagen matrassen op de grond en stond er een bureau naast een enorme stapel kleding. De rest van het huis hadden we vakkundig gesloopt om er ongewenste muren te verwijderen, nieuwe vloeren te leggen en alles in vanille-kleur te verven.

Ik blijf het knap van mijn vriendin en mij vinden dat we dat overleefd hadden, want ondertussen leerde zij tentamens terwijl er muren gebroken werden op de gang en stond ik dagelijks vroeg op om ‘naar kantoor’ te gaan.

Het huis raakte steeds meer af. Langzamerhand leerden we de weg kennen in Ikea en ook veel bezorgers wisten ons nieuwe stekkie te vinden. Half december ging het laatste restje hypotheek op aan een gloednieuwe keuken mèt afwasmachine, die begin 2007 ingebouwd wordt.

En dan is het kasteeltje af en kan er voluit genoten worden. Dan mag het buiten ook wat langer licht blijven en kunnen we ons weer gaan richten op het genieten van het leven.

Dat is namelijk van 2007 mij gaat brengen. Het jaar kan nu niet meer stuk, want het begint direct met een reis naar Egypte. Voor wat rust en voor wat research voor een boek. Misschien dat ik daarna eindelijk eens de uitgeverij gerust kan stellen met (enigszins pogingen tot) nieuw werk.

Vervolgens voorspel ik dat januari een gure maand wordt voor iedereen in Nederland. Vanaf februari wordt het echt koud en wellicht kan er in die paar weken vorst in maart nog een Elfstedentocht gereden worden. Verhoog de dijken maar in april, want al die sneeuw die uiteindelijk toch viel in de Alpen, zoekt een weg naar de zee en je wil niet in het water staan op Koninginnedag.

Ook in 2007 zal de zomer vroeg beginnen en zitten we in juni weer lekker op de terrassen met een hittegolf. Boek een vlucht naar het buitenland in augustus, want gezelliger wordt het niet in die regen. En dan is het september en wordt het in oktober plots zó snel donker, dat je amper doorhebt dat Sinterklaas al in het land is en de winkelstraten versierd worden met kerstlichtjes.

En als je denkt: dat is herkenbaar! Dan heb je gelijk. Maar er zal in 2007 wel zeker iets veranderen. En dat ben jij.

Geniet daarvan! De beste wensen!



Labels:



Zoeken op deze site

Ramon Stoppelenburg

schrijver van Letmestayforaday (2004), samensteller van
Fasten your seat belt! (2008), commercieel model, webmaster van Boekennieuws.com en freelance marketingproducent. Daarnaast is organiseert hij expedities naar de top van de Kilimanjaro die hij zelf in juni 2008 beklom.



Nieuw werk te horen op
7 augustus: voordracht bij Gooi Een Tomaat Naar De Schrijver & Een Roos Naar De Zangeres, Rotterdam
27 augustus: huiskamervoordracht in het kader van Verhaal Halen 2008, Den Haag
in september: voordracht bij literaire avond De Hoorzitting, Amsterdam



Nú te koop in de boekhandel!

Contact

  • 06-42979741
  • 084-7162426
  • My status Skype me!
  • KvK #34280880
  • View Ramon Stoppelenburg's LinkedIn profileramonstoppelenburg
  • mones.hyves.nl


Snel CV

  • Opleiding journalistiek, 1995-2001.
  • Internet Personality of the Year 2002 (Sunday Times).
  • Presentator Weg met BNN, 2005.
  • Marketing medewerker HCC, 2006
  • Freelancer sinds 2007.
  • Videoproducent uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, 2008
  • Internetadviseur AGIS Zorgverzekeringen, 2008
  • Literair samensteller uitgeverij Trademark, 2008
  • Reismarketeer, 2008

© 2008 Ramon Stoppelenburg.
Design by Andreas Widman.